Na een ontmoeting met een ontzettend lieve dame van in de 80 werd mij één ding nogmaals bevestigd.
Iedereen loopt met problemen in zijn of haar hoofd. Gedachten die ons verlammen of ontzettend boos maken. We draaien in kringetjes rond.
Na een aantal jaar in (met alle respect) spirituele kringen te hebben rondgelopen, kom ik tot de volgende conclusie:
Er is niks mis met spiritualiteit, het is een onderdeel van onze realiteit. Maar zolang spiritualiteit niet belichaamd wordt, blijft het zweven en blijven we in ons hoofd, met als eindresultaat dat er niets gebeurt.
Je hebt vast weleens gehoord: de enige weg is de weg naar binnen. Het klinkt zweverig en vaak legt niemand het echt uit. Terwijl je, als je op zoek bent naar iets, juist behoefte hebt aan concrete hulp. Niet aan een zweverige tekst.
De weg naar binnen is niets anders dan je onopgeloste, vastgezette emoties doorleven. En dat is zo aards als het maar kan zijn.
Als je vroeger boos was, heb je vast weleens gehoord: “stop met boos zijn.” Of als je verdrietig was: “stel je niet zo aan” of “stop met huilen.”
Dit gebeurt vaker in onze westerse cultuur. En wat het doet: het zet de energie die geuit wilde worden vast.
Dit is onze uitdaging en het heeft niets te maken met of jij spiritueel bent of niet.
Deze vastgezette emoties willen eruit. En als dat niet gebeurt, kan dat voor allerlei innerlijke en fysieke uitdagingen zorgen.
Daarbij komt dat er in onze westerse cultuur vaak niet eerlijk over gevoelens gesproken wordt, want dat is niet ‘cool’…
We zijn terechtgekomen in een manier van leven waarin we, vaak onbewust, ons eigen lichaam ziek maken.
Wat er daarnaast is gebeurd binnen “de spirituele beweging”, is dat het voor veel mensen bovenop alles wat ze al met zich meedroegen, ook nog eens belachelijk is gemaakt om echt te gaan voelen.
Je kunt je spiritueel wanen, maar zonder het doorleven van de energie in je lichaam kom je er niet. En daarmee bedoel ik niet dat je elke situatie opnieuw moet herbeleven of alles moet begrijpen, want dan schiet je weer terug in je hoofd.
Het is eigenlijk zo simpel dat het bijna grappig is…
Alleen vraagt de uitvoering om oefening, ruimte, tijd, ontspanning en rust. En laten dat nu precies de dingen zijn waarvan we vaak voelen dat we ze “niet hebben” of onszelf “niet toestaan”.
Bewust Bestaan is een plek waar we onszelf mogen herinneren.
Niet door alle chakra’s te kennen, alle edelstenen te verzamelen of met wierook rond te lopen (al mag dat natuurlijk wel),
maar door echt in het leven te staan, aanwezig te blijven bij onze gevoelens en als volwassen mens te doorleven wat we als kind moesten wegstoppen of niet konden verwerken.
Veel liefs,
Lynn
Bewust Bestaan
0 reacties